Nowa galeria Zasadzenie Drzewa Pamięci ku czci dyr. Wincentego Szczepańskiego została dodana do albumu fotograficznego
We czwartek 24 września 2026 społeczność szkoły- pan dyrektor Jan Drożdż, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Kromera pani Aleksandra Baran, wiceprezes tego stowarzyszenia pani Renata Kochan, emerytowana profesor naszego liceum pani Irena Złotek, Samorząd Szkolny i przedstawiciele uczniów wraz z panią Alicją Honek spotkali się na dzień przed obchodami Jubileuszu 120- lecia naszej szkoły żeby posadzić Drzewo Pamięci – symbol trwania oraz naszej pamięci o ważnych wydarzeniach w dziejach tej szkoły i ludziach, którzy ją tworzyli.
Cis został posadzony aby uczcić pamięć doktora Wincentego Szczepańskiego, pierwszego dyrektora naszego liceum. Otrzymał on imię Wincenty. (Więcej informacji dot. dyrektora Wincentego Szczepańskiego znajduje się na dole wpisu.)
Wybór cisa został podyktowany dwoma względami. Niedaleko, w drugim końcu budynku, przy ulicy Kołłątaja rośnie już cis o imieniu Marcin. Został posadzony przez pana Tadeusza Kosturskiego, naszego absolwenta i członka Gorlickiego Stowarzyszenia Przyjaciół I LO im. Marcina Kromera, w 2004 roku, dla uczczenia Patrona Szkoły dwa lata przed obchodami stulecia. Wybór gatunku drzewa był podyktowany także symboliką cisa w tradycji kultury. Cis to jedno z najstarszych drzew na Ziemi, znane ze swojej długowieczności i niezwykłej wytrzymałości.
Cis Wincenty został z najwyższą starannością wybrany i zasadzony przed naszą szkołą. Niech to drzewo przypomina nam każdego dnia o dyrektorze Wincentym Szczepańskim, jego trudzie i wartościach, które zawsze wpajała nam nasza Szkoła.
Dr Wincenty SZCZEPAŃSKI (1857-1923), twórca i pierwszy dyrektor Gimnazjum w Gorlicach.
Urodzony 21 lutego 1857 roku w Kajmowie koło Tarnobrzega, syn rolników, Tomasza i Marianny.
W 1872 roku podjął naukę w Gimnazjum w Rzeszowie. 22 czerwca 1880 roku zdał z odznaczeniem maturę i podjął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiował również na Uniwersytecie Wiedeńskim. 21 maja 1887 roku zdał egzamin nauczycielski uprawniający do nauczania filologii klasycznej jako przedmiotu głównego w całym gimnazjum. 7 września 1887 roku został mianowany zastępcą nauczyciela w Gimnazjum w Stanisławowie. Uczył języka łacińskiego i greckiego. W grudniu 1887 roku uzyskał stopień doktora filozofii.
26 czerwca 1890 roku został mianowany nauczycielem rzeczywistym w Gimnazjum im. Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze. Uczył języka łacińskiego i greckiego. W 1893 roku został sekretarzem samborskiego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Od 19 lutego 1895 do 3 maja 1902 roku był wiceprezesem samborskiego „Sokoła”. 22 maja 1905 roku został wybrany członkiem Wydziału „Sokoła” oraz członkiem Sądu Honorowego. W 1899 roku został wybrany radnym Rady Miejskiej w Samborze. Od 1902 roku był członkiem Wydziału Kasy Oszczędności Miasta Sambora. 27 marca 1905 roku wszedł w skład Zarządu założonego w Samborze Koła Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych.
29 sierpnia 1906 roku mianowano go dyrektorem Gimnazjum w Gorlicach. Przybył do Gorlic i rozpoczął prace nad tworzeniem szkoły. W 1909 roku został członkiem Wydziału Powiatowej Kasy Oszczędności w Gorlicach. Od 1912 roku był członkiem Rady Szkolnej Okręgowej w Gorlicach. W 1914 został radnym Rady Miejskiej w Gorlicach. Był członkiem Zarządu Szkoły Uzupełniającej Męskiej w Gorlicach i członkiem Honorowym Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Samborze.
W sierpniu 1914 roku został zastępcą prezesa Powiatowego Komitetu Narodowego w Gorlicach i kierownikiem oddziału skarbowego PKN. We wrześniu 1914 roku, mimo wojny, podjął decyzję o rozpoczęciu nauki w gorlickim Gimnazjum, chociaż do pracy zgłosiła się tylko połowa nauczycieli i połowa uczniów. Jednak już 22 września 1914 roku, decyzją władz wojskowych, wszystkie budynki szkolne w mieście zajęto na potrzeby wojska i z tym dniem zakończono naukę. 27 września 1914 roku z powodu zarządzonej przez władze ewakuacji urzędów państwowych wyjechał z Gorlic.
Z końcem lipca 1915 roku wrócił do Gorlic. Zastał szkołę zniszczoną w wyniku walk oraz zrabowane mienie osobiste. Mimo zniszczeń, 30 października 1915 roku rozpoczął naukę szkolną w Gimnazjum. W 1915 roku został członkiem tymczasowego Zarządu Miasta Gorlice i dyrekcji Powiatowej Kasy Oszczędności w Gorlicach. W 1917 roku mianowano go członkiem Rady Szkolnej Okręgowej. W 1918 roku został członkiem Zarządu Szkoły Przemysłowej Uzupełniającej w Gorlicach. 1 czerwca 1918 roku przeszedł w stan spoczynku. Zamieszkał w Samborze.
Zmarł 11 lipca w 1923 roku w Samborze. Spoczywa na miejscowym cmentarzu.
